تفسير معبد آمون از موارد شك بر انگيز اين بنا اين است كه براي نمايش قدرت از ستونهاي بزرگ در سرسراي آن استفاده شده. نوع معماري اين ساختمان كه با آن ستون هاي ايستاده اش جنگل را در ذهن انسان تداعي مي كند ريشه در معماري يونانيان دارد. جايي كه جشنواره و ميهمانيهاي رسمي و عبادات آنجا انجام مي شد. جايي كه فقط پادشاهان و پرنسس ها حق ورود داشتند (معابد مصري محلي براي اين گونه تجمعات گروهي نداشتند). محلي در وسط معبد كه راه ورود به جهان ديگر را نشان مي داد. بناي آمون در زمان رامسس دوم (d. 1225 B. C.) به پايان رسيده و و بعد از هزار سال هنوز در بهترين شرايط به زندگي دراز خود ادامه مي دهد. محدوده اين معبد با 134 ستون در حياطي با 338 فوت طول و170 فوت عرض مشخص مي شود. ستونهاي مشخص كننده راهرو وسط69 فوت ارتفاع دارند در حالي كه بقيه آنها42 فوت هستند، اين اختلاف ارتفاع با سنگهاي مشبك و تعدادي پنجره بام پر شده است. ستونها و آثاري كه روي آنها حكاكي شده تقريبا دست نخورده باقي مانده و مي تواند درتاريكي سحر بيننده را مجذوب خود كند. بله، ما حتي امروز نيز به اين ستونها تعزيم مي كنيم. معماري اين چنين تالارهاي غول آسايي كار ساده اي نيست و بسيا كم ياب است. از G.E Kidder Smith . كتاب نگاه يك معمار صفحه 14. | 
