سبك تهراني

"اصطلاحي ديگر از دايرة المعارف معماري و شهرسازي: سبك تهراني : تالاري رو به آفتاب كه ارسي و در داشته باشد.

فضايي مربع مستطيل پيش رفته در يكي از ديوارهاي اتاق، چهار فضا در چهار سمت اتاق كه به آن شكلي صليبي مي دهد، شيوه معماري مربوط به دوران حكومتي ناصرالدين شاه به بعد كه به تدريج در آن تاثير معماري اروپايي جديد بر معماري ايراني ديده مي شود.