|
خانۀ " شمارۀ 3" ترجمه : سبحان آهنی
|
![]() |
|
محل : شیراز ، ایران ایروانیـــان در کـــــار خــود گـــونه ای ارتـــباط مــیـــان مـعمــــــاری و هــــــنرهای تـجسـمــی ــ الالخصـــوص Les arts plastiquesـرا به نمایش می گذارد.در خانۀ شمارۀ 3 نیز این نگرانی را به وضوح در تک تک دیتیل ها بیان می دارد.طرح خانه متشکل است از مجموعۀ المان های معمول که در دو سطح تقسیم شده اند.این در حالی است که ورای فضاهای مبنای روز و شب ، معمار از این خانه پردۀ نقاشی ساخته است که نشان وی را تجلی می بخشد. معمار به عمد مصالحی به ظاهرعادی به کار می برد: تنۀ درخت ــ به صورت کار نشده ــ در سازه ، تکه سنگ های نامنظم در دل رج های دیوارچینی سنتی و مصالحی چون فولاد و آلومینیوم.تأسیسات مکانیکی ساختمان در بیرون حجم بنا به آرامی می شکفد.سطوح خارجی پوشیده اند ازنرده ها، سایبان ها ، صفحه های مشبک فلزی و کنسول هایی جهت نگهداری چوب بخاری. هر سطحی ، داخلی یا خارجی، بستری است برای فوران نو آوری. 1) سایبان ها از جنس توری فلزی، خود را از نما جدا کرده اند.
2) پوشش های متفاوت مصالح نما را تشکیل می دهد، ازاین جمله اند چوب های بخاری برروی کنسول. 3) بخاری بوسیلۀ آجرچینی در نما ظاهر می شود
4) لوله های خارج شده از بنا، عملکرد فضاهای درون را شرح می دهند.
5) دید داخل.
6) پلان همکف.
7) مقطع طولی. |